Obróbki blacharskie

Obróbki blacharskie wykonuje się na krawędziach i w załamaniach połaci, wokół kominów, włazów, okien dachowych i wywietrzników a także elementów wystających ponad dach. Czyli w miejscach, gdzie dach jest szczególnie narażony na przenikanie wody. Poprawne wykonanie tych połączeń przedłuża żywotność dachu i eliminuje przecieki.

Oferta aktualna na 2009-04-15

Obróbki uszczelniają dach i odprowadzają wodę z miejsc, gdzie pokrycie graniczy z innymi elementami dachu, czyli na połączeniach, stykach i załamaniach.

Przy wyborze obróbki do pokrycia dachu należy wiedzieć, że:

• Im bardziej skomplikowany jest dach, tym więcej obróbek i wyższe koszty jego wykonania.
• Im mniejszy spadek dachu, tym szersza obróbka. Po dachach o niewielkim spadku woda spływa wolno i tylko odpowiednio szeroka obróbka może zapobiec wnikaniu wilgoci pod pokrycie.
• Barwę i fakturę obróbki powinno się dopasować także do wyglądu pokrycia.

Gdzie się stosuje?
Obróbek blacharskich wymagają:

• kosze czyli zagłębienia w linii styku dwóch przylegających połaci dachowych. Kosze zbierają wodę spływającą z dachu. Do obróbek tego elementu stosuje się rynny koszowe w kształcie litery "V", którymi woda spływa do rynien i rur spustowych.
• pasy nadrynnowe i podrynnowe - są zabezpieczane blachą uformowaną w kształcie litery "L". Dolna krawędź ma kształt kapinosa (ukośne i wyżłobione podcięcie, po którym spływająca woda odrywa się i nie zalewa ściany).
• kominy - obróbką blacharską jest blaszany kołnierz, który zakrywa szczelinę między ścianą komina a pokryciem dachu.
• okna połaciowe i włazy - jeśli okna nie są sprzedawane w komplecie z fartuchem uszczelniającym, obróbkę można zrobić z tego samego materiału co pozostałe obróbki.
• miejsca połączenia dachu ze ścianą, lukarną itp. - mury nieosłonięte okapem dachowym zabezpiecza się obróbkami wyprofilowanymi, tak aby woda nie spływała po ścianie.
• szczytdachu wykańcza się obróbką blacharską zwaną wiatrownicą.

Rodzaje blach na obróbki

Materiały z których wykonuje się obróbki to:

• blacha stalowa ocynkowana grubości 0,5-0,75 mm. Dodatkowo może mieć warstwę plastizolu lub poliestru. Powłoki te chronią blachę przed korozją i zarysowaniem. Malowana jest farbą w standardowych kolorach. Jej trwałość szacuje się na 30-50 lat.
• tytanowo-cynkowa grubości 0,6-0,7 mm. Nie wymaga konserwacji i jest trwalsza od blachy stalowej (około 70-100 lat). Jednak w niskich temperaturach jest krucha i łamliwa. Wymaga więc szczególnej ostrożności przy wykonywaniu robót zimą. Niektórzy producenci zalecają, by przy temperaturze poniżej 10°C, obrabiane miejsca nagrzewać.
• blacha miedziana grubości 0,55-0,65 mm. Jest plastyczna, odporna na korozję i nie wymaga konserwacji. Trwałość tego materiału szacuje się nawet na 300 lat. Pod wpływem wilgoci pokrywa się charakterystycznym zielonym nalotem - patyną. Nie wolno łączyć miedzi z cyną, a wszystkie akcesoria muszą być wykonane z miedzi lub mosiądzu.
• blacha aluminiowa grubości 0,7 mm. Blachę pokrywa się farbą w kolorach białym, brązowym lub czarnym.